De schoenen van...

De schoenen van Hans

De Facebook rubriek “De schoenen van…” is uitgebreid naar het Magazine zodat we de man of vrouw in de schoen nog wat beter te leren kennen.

Wat van al je werkzaamheden, vind je het leukste om te doen Hans?
Puinruimen. Dat je binnenvalt in een grote ontplofte bende, en dat ik dan weer orde weet te scheppen. Ik zeg overigens niet dat ik het WTC zo aantrof hé, toen ik hier begon als huismeester, maar ik rommel gewoon graag. Als ik al het geld van de wereld had zou ik nog steeds werken. Ik ga niet op de bank zitten of in een Porsche rondrijden, ik kan absoluut niet stilzitten. Voor die aandoening heb je wel stevige schoenen nodig ja.

En hoe zit het met die schoenen?

Over mijn schoenen, tja. Alleen op zaterdag en zondag heb ik niet mijn veiligheidsschoenen aan – stalen neuzen dus. Alhoewel, in het weekend werk ik ook in de tuin en als ik in het bos ga wandelen met de honden dan heb ik ze ook aan. En toch ben ik wel blij om mijn schoenen aan het einde van de dag uit te trekken. Dan schuif ik in mijn sandalen of gympen. Vorige maand moest ik zelfs met nette schoenen en in pak naar de diploma-uitreiking van mijn dochter; normaal komt mijn pak alleen met kerst uit de kast.

Hans werkt al zeker 2,5 jaar als huismeester voor het WTC. Wat is dat, huismeester?
Repareren wat kapot is maar ook veel preventief onderhoud aan het gebouw: werkt alles nog, zitten er geen dingen los en ziet alles er nog netjes uit. Ik kan eigenlijk ook steeds beter zorgen voor het gebouw, dat is wel leuk. Maar het is geen 9 tot 5 baantje. Dat werkt overigens nergens zo in gebouwen.


Na 10 jaar voor de gemeente Almere gewerkt te hebben als onderhoudstimmerman op de afdeling gebouwen, en daar ook nog een complete bouwkundige opleiding afgerond te hebben, is Hans (inmiddels 4 jaar geleden) voor zichzelf begonnen:
 “Meteen een vliegende start gelukkig! Met veel plezier werk ik voor allemaal verschillende opdrachtgevers. Die diversiteit vind ik heel leuk, iedereen is anders en ik moet me iedere keer opnieuw bewijzen. Ik heb die afwisseling ook nodig, het houdt me scherp en ik moet me blijven ontwikkelen.”

Maar WTC is je favoriet toch?

Ik ken veel gebouwen van binnen en van buiten. WTC is qua omvang en het gebruik van materialen wel heel bijzonder. Zo bijzonder dat van alles niet meer te krijgen is als ik het moet bijbestellen. Maar tot nu toe slaag ik gelukkig altijd met een oplossing. Elke keer wat nieuws verzinnen, dat is wel leuk voor deze klusgoeroe!

En qua sfeer in de gebouwen, wat valt op?

Wat in het bijzonder opvalt in het WTC is dat er heel veel verschillende huurders zijn; die moeten allemaal tevreden zijn in hetzelfde gebouw. De samenwerking met het team van WTC is daarom belangrijk, dat we goed communiceren. Het is dan ook extra leuk om te zien dat projecten slagen. In je eentje kun je niet zoveel in een gebouw als dit, je moet het wel met z’n allen doen. Of ik denk dat ik als persoon van toegevoegde waarde ben voor huurders? Nee dat denk ik niet* maar ik denk wel dat ze mij vertrouwen, ik word ook wel eens door huurders zelf gevraagd voor klussen op kantoor. (*red. WTC denkt daar heel anders over.)

Hans is de enige die onbeperkt mag genieten van het uitzicht op het dak van WTC Almere, met echt een eigen sleutel. Maar dat voorrecht, daar wordt hij niet heel warm van: “Ja wel mooi om te zien hoor, dat Almere zo groen is. Ik woon al ongeveer 15 jaar in Almere en ik heb het hier goed naar mijn zin. Het is schoon, ik heb de ruimte, je kunt heerlijk fietsen en in een kwartier sta ik bij de Oostvaardersplassen. Maar ik sta liever daar beneden in het groen dan hierboven. Lekker wandelen in het bos met de honden of rommelen in de tuin. Ik hou erg van dieren. Ik heb twee honden, een kat, een kooikarper en een steur. En ook nog twee kippen waarvan een transgender, die kukelt.”

Dat Hans niet oorspronkelijk uit Almere komt dat kun je wel horen, want hij praat nog steeds plat Utrechts. Waor.

Wil je in contact komen met Hans? Bezoek dan zijn website: https://lefering-onderhoud.nl/